Abaza-Abhaz etnosu «Alashara» Yardımlaşma Uluslararası Birliği

Yaşadığımız Tam Bir Şoktu

"Это был шок!"


Akrabaları Ramazan Çukov’un varislerini buldular

Akrabaları Ramazan Çukov’un varlığından “Alaşara” Uluslararası Birliği’nin yayınladığı “Abazaşta Yiğitlerinin Kahramanlıkları” kitabın piyasaya çıkmasından sonar haberdar oldular. Esere onun Büyük Vatan Savaşı’na katılımı ve “Cesaret İçin” madalyasının verilmesine sebep olan kahramanlığının anlatımı dahil edildi. Sülale temsilcileri baba adından onun 30’lu yıllarda Sovyetler Yönetimin kaldırılması için silahlı ayaklanmaya kardeşleriyle birlikte katılımından hüküm giyen İnjiç Çukun’lu Mutalib Çukov’un oğlu olduğunu anladılar. Ramazan’ı 12 yaşındaki çocuk iken, çocuk esirgeme evine götürmüşler ve ondan bir daha haber alınamamış. O ise eğitimi tamamladıktan sonra Dağıstan’a gönderilmiş ve  orada komsomol organları ve de “Kizlyarskaya Pravda” gazetesinin redaksiyonunda çalışmış, Büyük Vatan Savaşı’nda akseri muhabirliği yapmış, daha sonra ise 1968 yılına kadar Askeriye’de kalmaya devam etimş, Odessa, Drezden (Almanya’da Sovyet Askerleri kadrosunda) ve Simferopol’de askeri evlerin başkanı olmuştur.

Ramazan Çukov hakkında daha ayrıntılı bilgi “Alaşara’nın” basımının yaptığı “Abaza Edebiyat Aydınlarının savaş öncesi ve savaş yıllarında talihleri: arşiv materyelleri” kitabında yayınlanmıştı. Sülalesinin tarihi hakkında bilgiyi toplayan Nurbi Çukov soydaşının izlerini Dağıstan’ın Kizyal Bölgesi’nde aralamış, fakat sonuç alamamıştı. Fakat bir keresinde sülale temsilcilerinin toplantısı sırasında Çukovlarların temsilcilerinden Viktor “Odnoklassniki” internet sitesi’nde Yuriy Ramazanoviç Çukov adında birisiyle yazışmasından bahsetmişti. Akrabaları, böyle ufak bilginin izini sürerek fazla uzak sürmeden söz konusu kişinin Ramazan Mutaliboviç Çukov’un oğlu olduğunu öğrendiler. O, Tatyana adında ablası olduğunu, babasının 1990 yıllında vefat ettiğini, ondan İnjiç Çukun kökenli olduklarından haberdar olduklarını, fakat hiçbir zaman oraya gitmediklerini anlattı.    

Yuriy ve Tatya’nın anneleri Tula Bölgesi doğumluymuş. Savaş sırasında cepheye katılmak için yaşını iki sene büyük göstermiş. SMERŞ’te askerlik görevinde bulunmuş. Ramazan Çukov ile savaşın sonunda tanışmış. İkisinin de bulunduğu saklanan resimlerin bir tanesinin arkasında “Sarata köyü, 1946 yılı Mayıs” yazılıydı.

Haziranın başında sülalenin aktif temsilcilerinden biri olan Muharbi Çukov Simferopol’e giderek Ramazan’ın varisleri buluşmuştur. Beraberinde öz toprağının parçasını götürmüş ve onu oğul ve kız babalarının toprağına serpiştirmişlerdi. Ayrıca Muharbi Yuriy ve Tatyana’ya “Abaza Edebiyat Aydınlarının savaş öncesi ve savaş yıllarında talihleri: arşiv materyelleri” kitabını armağan etmişti.

- “Simferopol’de beni ne kadar büyük sevinçle karşıladıklarını anlatmak mümkün değildir” – diye, anlatıyordu Muharbi Çukov Kırım dönüşünde. – Yura durmadan anne ve babası, ailesi hakkında konuşuyor, Tanya mutluluk gözyaşlarını döküyordu.

Şu an Yuriy Çukov 66 yaşında olup, emeklidir. Fakat ağrıyan ayaklarına rağmen boş durmamaktadır – dalgıçlık tekniğini geliştiriyor, gemilerin yüzme esnasında bitkilerden temizlenme cihazını icat etmiş bulunuyor. İhtisası elektrik mühendisi olup, “Çernomorneftgaz’da” çalışmış, gaz boruların sualtı borular dahil elektrik ve kimyasal korumasını sağlamıştır.

Tatyana Yuriy’den 4 yaş büyük olup, hayatı boyunca inşaat mühendisliğini icra etmiştir, emekliliğe ayrılınca, nüfusun sosyal yardım sistemine geçmiştir.

Yeni akrabalarının ortaya çıkması ilgili olarak ise onlar: “Yaşadığımız tam bir şoktu! Öylesi ani ve sevindirici!” diye, söylüyorlar.

Ağustosta Karaçay-Çerkesya’da yaşayan Çukovlar sülale toplantısını düşünüyorlar. Kırım’daki akrabaları buluşmayı heyecanla bekliyor ve gelişlerine hiçbir şeyin engel olmayacığını umuyorlar.